NA PER CURA DO MEU OUTRO YO
Vos en ON:
" Xa levo un tempiño recorrendo e correteando polas verdes pradeiras da costa; facendo uso da destresa adquirida no arte marsial de lo sosial e da sabiduria popular das xentes de ben; na per cura da dar e opter satisfación ; e con todo ilo acadar ser un pleno devoto do meu maestro "
Aprendin a diferensiar ben as cores,... as distinguir as formas ..... a identificar.... os potencias enimijos; a correr, a saltar ; a ..... baixar e subir o monte ; e tameén a remar .... a flotar sobre as augas ... a mezclar o human co spiritual é ......
E Claro, Ajora Paco; non fai mais que Kun- fundirme.... todo o tempo jritandome :
" Túaa... Muiño; de primeira .... nun subas tanto .... non corras tanto.... non lle des pa tras, non lle des tan larjo... despeja... ti vai co teu... olvidate do que che dixen antes ; ... "
" Buaf tio; asi non hai quen poda" ; vou ter que ausentarme por un tempo; arriba no monte Branco... e ali atoparme a min mesmo outra vez
Ois Paco ....co fasil que seria que me dixeras.
" Non xogues co balón Muiño , se o Balón "
¡Home asi polo menos cando menos xa valia 120 €uriños ! .¿ Non?

0 comentarios:
Publicar un comentario en la entrada